Jak pracujemy?


Nasze Metody


„Dziecięca Matematyka”

Edyta Gruszczyk-Kolczyńska i Ewa Zielińska to autorki klasycznej już koncepcji „Dziecięca matematyka” której celem jest wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci, zwłaszcza w zakresie kształtowania pojęć matematycznych. Jest to program integrujący procesy: -intensywnego wspomagania rozwoju inteligencji operacyjnej dzieci -kształtowania odporności emocjonalnej potrzebnej dzieciom do pokonywania trudności -rozwijania umiejętności matematycznych stosowanych w codziennym życiu i wymaganych potem na lekcjach matematyki na dalszych szczeblach edukacji



Treści kształcenia podzielone są na następujące bloki tematyczne:

1.Orientacja przestrzenna

2.Rytmy i rytmiczna organizacja czasu

3.Przyczyna i skutek, przewidywanie następstw

4.Kształtowanie umiejętności liczenia obiektów

Dodawanie i odejmowanie, klasyfikowanie, określanie równoliczności zbiorów Kształtowanie pojęcia liczby, wspomaganie rozwoju operacyjnego rozumowania Mierzenie długości, objętości płynów, ważenie, porównywanie Kształtowanie pojęć geometrycznych w umysłach dzieci Konstruowanie gier przez dzieci Zapisywanie czynności matematycznych W edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka. To właśnie z nich tworzy ono pojęcia i umiejętności. Jeżeli doświadczenia są specjalnie dobrane, przyczyniają się do rozwoju myślenia i mowy. Nazywanie przedmiotów oraz wykonywanych czynności sprzyja koncentracji uwagi i pomaga dziecku dostrzegać to co ważne. Stosowane pomoce dydaktyczne: -miś -liczmany -liczydełka -kartoniki z cyframi i znakami arytmetycznymi -seria obrazków przydatnych do układania zadań z treścią i określania następstwa zdarzeń -domino do zabaw ćwiczących sprawność rachunkową dziecięcych -geoplan, służy do konstruowania figur geometrycznych -figury geometryczne -karty logiczne -kostka i obrazki do układania gier



Metoda projektów badawczych

Jest to metoda włączająca w edukację przedszkolną przedmioty ścisłe. Za włączeniem przedmiotów ścisłych do programu wychowania przedszkolnego przemawia głównie to, że dzieci je uwielbiają. Są one bowiem w tym wieku bardzo ciekawe świata, i mają silną potrzebę jego odkrywania i rozumienia. Jak piszą portugalscy badacze: „dzieci są biologicznie predysponowane do poznawania otoczenia, tak jak są biologiczne predysponowane do poruszania się na nogach, używania mowy oraz tworzenia relacji z innymi ludźmi”. Odpowiedzią na ich wrodzoną potrzebę jest wiedza, która karmi i ożywia dziecięcą wyobraźnię, otwierając drogę do nowych badań i odkryć”. Podejście projektowe zakłada, że proces zdobywania wiedzy przez małe dzieci jest procesem naturalnym, spontanicznym i samodzielnym. Rolą nauczyciela nie jest nauczanie, ale koordynowanie pracy dzieci, organizowanie przestrzeni badawczej tak, aby dzieci samodzielnie zdobywały wiedzę. Ważnym aspektem pracy nauczyciela jest również uważna obserwacja oraz dokumentowanie działań dzieci. W podejściu projektowym dzieci uczą się logicznego myślenia, stawiania pytań, zdobywania wiedzy poprzez eksperymentowanie, wyciągania wniosków. Ważnym elementem pracy projektowej jest aktywne włączanie współpracy rodziców i środowiska lokalnego. Podejście projektowe składa się z 3 etapów. W pierwszym – dzieci pod kierunkiem nauczyciela wybierają temat z otaczającej rzeczywistości, który je interesuje i jest możliwy do zbadania. Prowadzą dyskusje, stawiają hipotezy badawcze i wspólnie z nauczycielem planują różnorodne przedsięwzięcia. Następnie dzieci prowadzą różnorodne działania badawcze z zakresu matematyki, przyrody, językoznawstwa itp., aby lepiej poznać interesujące ich zagadnienie. Gromadzą dane, przeprowadzają wywiady, zapraszają „ekspertów”, prowadzą badania terenowe, tworzą modele, eksperymentują – wszystko po to, by sprawdzić swoje hipotezy. Ostatnim etapem pracy jest podsumowanie i przedstawienie na forum wyników projektów.



W „Zaciszu” każda grupa realizuje w ciągu roku przedszkolnego minimum dwa projekty.

Wśród zrealizowanych znajdują się: „Pudło”, „Ziemia”, „Klej”, „Buty”, „Papier”.' Więcej szczegółów na naszym blogu Przedszkole "ZACISZE" i w galeriach dostępnych w panelu rodzica.




W Polsce „Metoda Projektów” dopiero raczkuje. Jednak zgodnie z panującymi trendami powoli wprowadza się ją na dalsze szczeble edukacji. Są więc duże szanse, że w przyszłości nasi absolwenci będą kontynuować naukę w szkole podstawowej, gimnazjum czy szkole średniej pracując projektowo. My wiemy, że naprawdę warto!


Odmienna metoda nauki czytania autorstwa dr I. Majchrzak Odimienna metoda nauki czytania należy do innowacyjnych projektów edukacyjnych, zatwierdzonych przez MENiS. Pozwala na wczesne kształcenie umiejętności czytania zarówno w aspekcie technicznym, jak i semantycznym.
Kształcenie sztuki czytania z pełnym rozumieniem tekstu rozpoczyna się już z dziećmi trzyletnimi. Nauczyciel prowadząc zabawy i gry prowokuje dziecko do odkrywania na drodze samodzielnego rozumowania logiki alfabetycznego szyfru. Początkiem jest imię dziecka, które staje się słowem otwierającym świat pisma, zapisane w formie wizytówki.
Wizytówka jest symbolem samego dziecka i trzeba ją traktować z dużą delikatnością. Nie wolno jej przekreślać, ani urządzać współzawodnictwa w jej wyszukiwaniu.
Na metodę składają się poszczególne etapy:


-Inicjacja:


Przebieg inicjacji ma charakter indywidualnego kontaktu. Dziecko siedzi po lewej stronie nauczyciela, tak by mogło obserwować ruchy jego prawej ręki. Na poliniowanej kartce nauczycielka pisze poszczególne litery jego imienia z jednoczesnym ich wybrzmiewaniem. Pozwala dziecku dokładnie przyjrzeć się zapisowi imienia. Następnie pokazuje wizytówkę ze swoim własnym imieniem i zaprasza do szukania wspólnych liter oraz różnic.




-Ściana pełna liter


na ścianie zostaje umieszczony alfabet, wszystkie litery – duże, małe, drukowane, pisane. Jest to wizualny system dydaktyczny – „Ściana pełna liter”. W jego skład wchodzi alfabet i wizytówki dzieci, które są nieocenioną pomocą przy przekazywaniu i przyswajaniu sobie zasad polskiej pisowni.




Następuje cykl zabaw i gry w loteryjkę, podczas których nauczycielka prezentuje kolejne litery alfabetu.




-”Nazywanie świata”


„Nazywanie świata” należy rozumieć jako akt nadawania przedmiotom z otoczenia ich symbolicznych pisemnych reprezentacji. Światem jest najpierw sala przedszkolna i wszystko, co się tam znajduje. Potem rozszerza się zakres i światem jest dom, rośliny, zwierzęta, itd. „Nazywanie świata” polega na dopasowaniu nazw do otaczających dziecko przedmiotów. To gra, w której dziecko za pomocą wyrazów ćwiczy ciągle na nowo rozpoznawanie kształtów i brzmienia liter alfabetu w różnych kombinacjach.




-Sesje czytelnicze


Dominującą formą tego etapu są gry czytelnicze. Mogą przybierać formy zabaw polegających na: dopasowywaniu wyrazów (później zdań) do odpowiadających im ilustracji; inscenizacji np. „oto lala, która siedzi u lekarza”; wykonywaniu poleceń nauczyciela napisanych na kartce; odczytywaniu zagadek i udzielaniu odpowiedzi w formie słownej lub plastycznej; układaniu zdań w historyjki, opowiadania;




Na tym etapie dziecko:


zna wszystkie litery alfabetu; utrwala czytanie ze zrozumieniem; poszerza zakres pojęć; zdaje sobie sprawę, że wszystkie przedmioty i sytuacje można opisać; nabiera motywacji do samodzielnego czytania; przyswaja w sposób naturalny polską ortografię; kształtuje kompetencje czytelnicze;